Afkicken op niveau

Afkicken op niveau

'De meeste cliënten zijn hoog gekomen en vallen diep'. Steeds meer drugsverslaafden komen uit hogere kringen. Deze artsen, hoogleraren, advocaten en ondernemers vrezen de reguliere verslavingszorg en kunnen terecht in een chique kliniek. ‘Ik wil niet tussen de zwervers zitten.’
Stel, je bent een topmanager. Geslaagd, succesvol en gewaardeerd door concurrentie en collega’s. Je staat hoog op de maatschappelijke ladder, geld is geen belemmering. Je hebt het niet alleen zelf op de rit gezet, je maakt dat wat je doet ook nog eens tot een succes. Je bént succes. Er is alleen één ding dat de buitenwereld niet van je weet. Je bent ook nog eens verslaafd. Aan drank, cocaïne of gokken. Aan eten, seks of medicijnen.

Het komt voor en veel vaker dan we denken, zegt Edy Eland. ,,De meeste van onze cliënten zijn behoorlijk hoog gekomen in de samenleving, maar als ze vallen, vallen ze ook echt diep. De schaamte over waar ze mee bezig zijn is enorm, veel groter dan in de lagere klassen van de samenleving.’’ De ‘cliënten’ op wie Eland doelt, hebben haar benaderd omdat zij in de bossen bij Bilthoven Cascade International runt, een verslavingskliniek. Niet zomaar een kliniek, maar een plek voor klanten ‘op niveau’. Hetzijn volgens haar en verslavingsarts Gert van Riel mensen met een verantwoordelijke maatschappelijke positie, vrijberoepsbeoefenaren en ondernemers die vaker onder druk staan en zichzelf die druk ook opleggen.

Van Riel: ,,Om ontspanning te zoeken grijpen ze naar middelen als alcohol of drugs. Ze hebben steeds meer nodig om te kunnen omgaan met de spanning en de emoties die ze doormaken. Niet zelden raken ze verslaafd.’’ Bij de reguliere gezondheidszorg voelen ze zich niet thuis, daar komt niet ‘hun soort mensen’, vermoeden ze. ,,Die vinden ze te soft, te vrijblijvend en niet intensief genoeg.’’ En bovendien, zegt Eland, duurt het allemaal veel te lang. ,,In de reguliere verslavingszorg zijn wachttijden van een half jaar zeker geen uitzondering. Wij komen onmiddellijk in actie, want als iemand eindelijk om hulp vraagt, is er vaak al sprake van een acute situatie. Zo iemand laat je niet wachten en zo iemand zet je niet tussen de straatjunks, dat werkt gewoon niet.’’ Het kantoor van Cascade is gevestigd in Berg en Bosch bij Bilthoven, een schitterende, groene omgeving. Geduldige wandelaars kunnen hier herten tegenkomen en in de tuin struint een zowaar vriendelijke pauw die zich graag laat aanhalen. De vestiging wordt omringd door andere bedrijven. Een bewuste keuze, want bezoekers hebben behoefte aan discretie en wie wordt gezien bij Berg en Bosch kan altijd zeggen een afspraak te hebben bij bijvoorbeeld die oogarts honderd meter verderop.

Het eigenlijke afkicken gebeurt, mede om reden van de privacy van de cliënt, elders. In Nederland kan dat niet snel, niet discreet en al helemaal niet goed, zegt Eland. Want veel van de mensen die hulp zoeken bij Cascade zijn hoge bomen die veel wind vangen. ,,Wij werken met topklinieken in Engeland, Duitsland en Zuid-Afrika. Zouden we ze ter plekke opnemen, dan krijg je weer dat er fotografen in de bosjes gaan liggen, met hun telelenzen op zoek naar celebrities.’’

Een van de mensen die zich heeft laten helpen door Eland en haar medewerkers is Meggie de Jong. De zakenvrouw was jarenlang, zoals ze zelf zegt, ‘verslingerd aan de alcohol’. Flessen port en witte wijn gingen er dagelijks doorheen óp en na haar werk als bedenker en meewerkend uitgeefster van een succesvolle vacaturekrant. Pas toen de nood echt heel hoog was, zocht ze hulp. ,,Maar toen móest ik ook echt gelijk opgenomen worden. Bij Cascade kon dat, daar belde mijn man ’s nachts over de crisis waarin ik zat en de volgende dag zat ik in Berlijn in een luxe afkickkliniek.’’

Eland beaamt dat snelheid het belangrijkste wapen is van haar onderneming. ,,Wij zijn altijd bereikbaar, dag en nacht. Als het moet regelen we een helikopter om mensen met grote spoed op de juiste plek te krijgen.’’ Meggie de Jong zou dood zijn geweest als de kliniek er niet was geweest, zegt ze. Meggie de Jong: ,,Ik ben zakenvrouw. Naar een normale afkickkliniek? Nooit! Daar zit je tussen het tuig van de wereld, daar zit je tussen zwervers en schorem die ’s avonds kotsend in de goot liggen tussen twintig lege blikjes bier. Daar hoor ik toch niet bij?’’

Eland haalt het geval aan van een ondernemer die zo snel mogelijk een plek wilde. ,,Hij zat in de reguliere opvang. Toen hij belde, zei hij: ‘Edy, haal me hier weg, ik heb vandaag al voor zestig man aardappelen staan schillen.’ Dan denk ik, waar ben je dan mee bezig? Je moet mensen inzicht geven in hun gedrag, ze laten ontdekken waaróm ze eigenlijk drinken. Pas dan kan je echt iets veranderen, toch niet door met een groep totaal verschillende mensen aardappels voor elkaar te laten schillen?’’

Cascade biedt luxe verslavingszorg, dus dat moet ook wel wat kosten, beaamt Eland. Opname in de klinieken kost tussen de 2100 en de 4500 euro per week, waar dan nog kosten voor bijvoorbeeld een vliegticket naar Zuid-Afrika bij komen. ,,Maar het is echt niet alleen de top die hier komt, we hebben ook mensen die lager op de ladder staan maar wel de portemonnee hebben omgekeerd. Vergeet niet dat een beetje cokeverslaving je ook zomaar 10.000 euro per jaar kost. Nu investeer je dat geld in je herstel.’’

Naar schatting twintig procent van de mensen die Cascade benaderen, haakt af omdat de kosten te hoog zouden zijn. Maar volgens Eland zien veel verslaafden de hoge kosten ook als een excuus om nog een tijdje door te kunnen gaan met hun gedrag. ,,De angst om te stoppen is zó ontzettend groot,’’ voegt Van Riel daar aan toe.

Het doet denken aan de Amerikaanse klinieken, waar sterren regelmatig een aantal weken vertoeven om weer snel drugsvrij te worden. Maar zo elitair is het volgens Eland dus niet. ,,We zijn in Nederland niet gewend te betalen voor gezondheidszorg, laat staan voor hun geestelijke gezondheidszorg. En daar praten we hier over.’’

Bron: AD.nl